3 Mayıs 2008 Miami, Florida

3 Mayıs 2008 Miami, Florida
Küçükken oyuncakçıların önünden geçermişiz, annem onumu kapatırmış görmeyim diye. Israrla almak istermişim. Sanırım simdi de tatil rehberlerini saklıyorlar gezi kolik kızlarından. Babam hep şöyle der “ Kızım! Senin her istediğin oluyor, her duan gerçekleşiyor bazen geç de olsa!”Bu defa pek de geç olmadı hâlbuki. Gecen yılın basında sanırım haberdar oldum Key West diye bir yer olduğundan. Nasıl oldu da duymadım yâda dikkatimi çekmedi bilmiyorum. Ama son bir yıldır hep aklimi kurcaladı durdu. Bu yıl da özlem gidermek için geri gelmişken Miami’ye uğramazsak ayıp olur dedim. Rotamızı Miami, Florida Keys (Key Largo, Marathon, Islamorada ve Keywest), sonra Miami’e dönüş ve oradan Las Vegas’a yönlendirdik. Aslında rehber benim ama nezaket gereği onlarında fikirlerini alıyorum bazen. Yediğimiz içtiğimiz de dâhil anlatalım neler gördük neler yasadık.


Continental Airlines ile daha önce Texas’a uçtuğum için ben de iyi bir intiba bırakmıştı. Miami’ye de onu tercih edelim de geniş koltuk rahat uçuş yaşayalım dedik ama şansımıza minik bir uçak cıktı. Yâda evdeki hesap çarsıya uymadı. 3,5 saat denmesine rağmen 2 saatte getirdi pilot, bizdeki sevinç görülmeye değerdi. Şehirde otel ayarlayıp kısıtlanmak istemedim ama navigasyon sistemimizin azizliğine uğrayıp defalarca yol aradık. Neyse ki varabildik akşamüstü otelimize. Ucuz olsun nasılsa gece kalacağız diye RedRoofInn’i tercih ettim. Nasılsa kahve makinesi ve mini bar dışında diğer otellerden pek bir eksiği yok ($89 değişmez rakamdır, vergi ile $100 bulur, 2 tane çift kişilik yataklı bir oda için). Aksam ustu hem şehri bir gezelim hem de gün batımını görelim diye Miami Beach tarafına gittik. Miami Beach çok uzun bir plaj ve birçok uzantısı var. Aksam ustu diye herkes çekilmiş bir tarafa. Sadece azimli sporseverler ve biz kaldık gün batımını seyretmek için.



Ege ve Akdeniz kıyılarını görmüş Türklere Miami'yi beğendirmek biraz zordur tabi. Kumsalı çok alımlı değilse de buradakilerin pek taktığı yok. Zira yüzen çok kişi yok. Genellikle güneşleniyorlar, spor klüpleri de dalış ve sörf yapıyorlar.


Miami’nin gözümü okşayan en güzel görüntüsü palmiye ağaçları şüphesiz. Gözümüzün alıştığından daha uzun ve gövdesi betonumsu bu ağaçlar sıralanmış yollarda hoş geldiniz der gibiydi. Aksam sefamız çok uzun sürmedi ve otele döndük. Yarin uzunca bir yolumuz var önümüzde.

Pennsylvania

Tekirdag

Şu tarihi metropolde haftaiçinin depoladığım yoğunluğu ve sorumluluğun ağırlığını ancak haftasonları kaçarak biraz hafifletebiliyorum. Şükür ki, İstanbul sapa biryer sayılmaz birçok şehre cok yakın. En sevdiğim kaçış yerlerinden biri de Tekirdağ ve Edirne. Tekirdağ 1 saat, Edirne ise 2.5 saati buluyor yollar açık olduğunda. Hicbiryere gitmesem sahilde bir çay içsem günbatımını izlesem bile beynimi boşaltmak için yetiyor.



Günebakan güzeller, Aycicekleri!



En güzel çay keyiflerimi yaptığım balkon. Kardeşlerimle en güzel gece sohbetlerimizi burada yapardık. Hey gidi günler hey!

Longwood Gardens ve Swarthmore College

Haftasonu canım/ız sıkıldı, hep aynı yerlere gitmekten de bıkmıştım. 5000 mil gelmişim New Jersey'e yerimde durmak için mi, ASLA! Kızların beynini gıdıklıyorum illa gidelim biryerlere, yerinde sayan kokuşur değil mi? En sonunda ikna oluyorlar, beyaz bayraklar çekiliyor. Öyle ki nereye gideceğiz diye sormuyorlar bile. Sizi güzel biryere götürüyorum diyorum, çaresiz gülümsüyorlar. En yakın kapılardan biri Pennsylvania. Tabiki bu eyaletin de bize yakın olan kısmını seçiyoruz. Swartmore College gözüme çarpıyor, gidip görim istiyorum, biraz da maceara olsun sürpriz olsun.


Yaklaşık bir saat araba sürdükten sonra yolları dar ve ağaçlı yemyeşil bir kampüs buluyoruz karşımızda. Keşke diyoruz burada okusaymışız, eski binalar ve baharın tüm aldatıcı güzellikleri, şehrin çok uzağındaki bu üniversiteyi bize cazip hale getiriyor biranda. Gül bahçeleri, arabaların girmediği yemyeşil çayırlar, ağaçların altında çay içilesi banklar adeta kampüs değil de tatildeymiş hissi evriyor insana. Kampüsün orta yerindeki kilise ise henuz birkac yiloncesine kadar dini egitim veren katolik okul oldugunu fısıldıyıveriyor.

Hele kampüsün en güzel yerindeki mini anfitiyatro, birde içindeki minik konser, bana "bu kadari haksızlık, New york'un gökdelen dersliklerinden sonra bunu kaldıramam" dedirtiyor en sonunda. Çimenlerin önünde mest oluyoruz. Buranın büyüsüne kapılıp fazla zaman kaybetmeden Longwood Gardens'a doğru yola çıkıyoruz.


New york'un göbeğindeki Brooklyn Botanic Garden dururken illa uzak olana Pennsylvania'dakine geldik. Bu benim ilk yaptığım tuhaflık değildi elbet. Yakın olduğundan mıdır yoksa hep yanlış sezonu seçtiğimden midir daha bir defa çiçeklerle göremedim bu bahçeyi. Longwood Gardens çok güzel bir bahçe, içinde envai çeşit çiçek, ağaç ve havuz var. Yapay minik göletlerin yanında oturup kitabınızı okuyabilirsiniz.

Bazı akşamlar düzenlenen, İngiliz Kraliyet tarzında inşaa edilmiş bahçelerdeki müzik eşliğindeki fıskiye gösterisini izleyebilirsiniz.


Çiçek tarhlarının yanlarında günbatımını izlemek yada dinlenmek için bankalr koyulmuş. Keşke daha çok zamanımız olsaydı da tadına varabilseydik bu güzelliğin. Beğendiğiniz çiçeklerin tohumlarını da almaları için müşteriler için satış mağazası mevcut. Fiyatları parmak ısırtsada alıveriş yapanların çokluğu beni şaşırttı.



Günbatımında başlayan klasik müzikli fıskiye gösterisi yağmura rağmen rağbet gördü. Sonların doğru artık gitme vakti gelmişti. Çok zevkli bir geziydi katıımcıların kulakları çınlasın!

Celtic konserinden bir kare, muzisyenler bir harikaydi!


Gitmek isteyenler için:
Araba şart
Öğrenci olsanız bile 20 yaş üstüne $14.
Rahat kıyafetler ve ayakkabı tercih edilmeli.
Güneş koruyucu ve gözlüğü gerekebilir.
Takvime bakılıp gidilmesi şiddetle tavsiye edilir zira çok güzel konserler oluyor. bilet fiyatına dahil.

pocono mountain/dağı ve bushkill falls/şelaleleri, 2007 Haziran

I CANNOT BEAR TO LEAVE BEAR MOUNTAIN!!!

Öğrencilik yıllarımda (sanki çok uzak günlermiş gibi geldi biran halbuki sadece 9 ay olmu, AAAA çok olmuş ama)haftaiçi ders aralarında şehrin heryanını gezdiğim yetmezmiş gibi haftasonları da evde durmamak için çeşitli geziler üretirdim. Malesef, Amerika'da parasız gezmek mümkün değil. Hani bir simit çay ile kızkulesi manzarası yok ki insanın ruhu açılsın, illa 50 mil araba ile gidip birde park parası, ormana giriş parası vereceksin ki bir piknik yapabilesin. Ekonomik yaşam şartlarının zorlukları bile özgür ruhuma gem vuramamış, şimdi daha iyi anlıyorum.


Böyle günlerden birinde ailecek en yakın sayılabilecek Pocono Mountaion'a gittik. Kışın New Jersey'deki en gözde kayak merkezlerinden olan bu dağ, kışın da su parkı ile turistleri çekiyor. Ama biz manzarası ve bol oksijeni ile yetinmekle kaldık. Hemen ardından yakındaki Bushkill Falls şelalelerine gittik.



Gitmeden önce şelaleler hakkında bilgi almak için bakınırken bu şelalelerin özel işletmeye ait olduğunu gördüm ve biraz şaşırdım. Bizim mantığımıza göre akarsular devletlerin bile tekelinde olmaz, yada bana öyle geliyor. Şelalelerin işletilmesi de bir aile tarafından üstlenilmiş. Özel olduğu için giriş ücreti de $9. Girişte minik bir doğal yaşam müzesi karşılıyor ziyaretçileri. Bear Mountain içinde bulunan bu doğal parkta yaşayan hayvanların minyatürlerini yapmışlar ve küçük bir bilgi mahiyetinde girenlerin seyrine sunuyorlar.



Bu isimi duyunca çok gülmüştük annemle. Hatta "Aaaa burada hangi Bush`un ayağı kaymış da burada olmuş" diye espiriler yaparak kardeşimin yüzünün tarifsiz bir ifadeye bürünmesine neden olduk. İsmi Almanca ve "dağların arasından gelen su" anlamına geliyormuş. Bir dağın hemen hemen her vadisinde bir şelale olabilir mi? Allah Amerika'ya paradan başka birçok güzellik vermiş anlıyorum. Şelaleri gezmek için elimize bir harita veriyorlar başlıyoruz gezmeye.

Şelalelerin hepsi şekil itibariyle ilham aldığı şeylerle isimlendirilmiş.





Not: bear(katlanmak ve aynı zamanda ayı anlamına geliyor)

West America, San Francisco, Haziran 2007

Kavisler Şehri!
Bu şehirde düz bir obje, yol ve köprü bulmak adeta imkansız.

Şehrin simgeleri
Lombard street
Golden Gate köprüsü
Coit Tower-Telegraf kulesi
Trans America gökdeleni
Alcatraz adası/eski hapishanesi
Deniz aslanları ve pier 39(rıhtım)
Viktorya stili evler

Bence gezimizin en güzel kısmı en sonunda saklıymış. Aslında yola çıkmadan bile bundan emindim, bu nedenle bu şehre koca 2 gün ayırdım. Yazımı okuyanlar gülecekler belki ama biz ailecek yıldırım hızı ile -hem de turda hiçbir ayrıntıyı atlamadan- gezmekte adeta profosyonelleştik. Şehre akşam üstü geldiğimiz için hemen gün batımını izlemek için Coit tower'a doğru yola çıktık. Oteli park sorunu nedeniyle şehrin dışından seçtik. Ama yol haritamız sayesinde hem şehrin birçok yerini gördük hem de istediğimiz yere çıktık. Şehri 360 derece gözlem imkanı sağlayan Coit kulesi, mesai saati bittiği için kapanmıştı. Ertesi gün yine gelip her ayrıntıyı objektiften kaydettik torunlara göstermek için.



San Francisco`nu düzgün mimarisi ve Viktorya stili evler



Alcatraz adası ve hapishanesi

Şimdilerde turistlerin yemekli gemi turlarında başlıca ziyaret mahalli olarak hizmet veren bu ada aslında bir hapishane. 1963 yılına kadar hapishane olarak kullanılmış, ve sadece bir kişi kaçabilmiş, onun da akıbeti bilinmiyor. Kardeşimin ve babamın ısrarı ile bilet sırasına girmiştik ki 8 gün süreyle biletlerin bittiğini söylediler. Malesef gidemedik diyemicem zira uzaktan görmesi daha güvenli geldi bana.



Lombard Street-en virajli sokak



Hareketli araba yolculuğu, kavisli yollar, tümsekler sizi tutuyorsa bu şehre hiç gelmeyin. Lombard Street aslında upuzun bir cadde üzerinde minik bir sokaktır fakat şehrin en virajlı sokağı olması ile ün salmıştır. Birçok insan bu caddeden araba ile geçmek için sıraya girer, özellikle turistler, her biryanı rengarenk ortancalarla kaplı sokağın fotoğrafını çekerler.

Köprüler ve ben
Nedense köprüleri olan şehirler de bana çok medeni gelir. Çağdaş kelimesinden uzak bir medenilik zikrettiğim, medeniyet kalıntısı taşıyan şehirler kastettiğim. En güzel medeniyetler beşiği İstanbul'un, güzelim Boğaziçimizin de iki güzel gerdanlıkla süslenmiş olması belki de bana köprüleri sevdiren.



Mary Kate and Ashley Olsen ikizlerin oynadığı Bizim Ev dizisinin başında gördüğümüz o kırmızı köprü-Golden Gate köprüsü San Francisco'yu süsleyen birçok köprüden sadece biri. Birçok filmde gösterilen bu kırmızı köprü yürüyerek ve bisikletle de geçilebiliyor. Hatta köprüye gitmeden şehirde birçok bisikletçi "bike the bridge" -köprüyü bisiklet ile geç- kampanyaları ile insanları cezbetmeyi başarıyor. Zamanım olsa benim de listemin başında olan bir aktivite olacaktı, zira yapmadığımız şey değil -Burhaniye-Ayvalık otoyolunda tırların arasında gitmişliğim vardır, her gidi gençlik hey!.- Bisiklet ile yada yaya olarak köprü keyfi yaşamak isteyenlere duyurulur: Kalın kazak ve soğuk geçirmeyen türden polar yada benzeri ceket elzem bir ihtiyaç çünkü şehir bile Haziran sonunda uçuyordu. Bir de Chicago için "rüzgarlı şehir" derler halbuki onlar burayı görmeyenlerin hüsnü kuruntusu.



İşin polisiye yanına bakarsak, köprü girişinde intihar etmeye eğilimliler için bir uyarı "Umudunuzu kaybetmeyin, bizi arayın!"


San Francisco ve Treasure Island bağlayan Bay Bridge/köprüsü.

San Francisco ile Oakland bölgesini birlestiren Oakland Bay Bridge Treasure Island`dan geçer ve kıvrılarak körfeze bağlanır. O kadar ilginçtir ki bu ada hem özel bir mülk gibi sessizdir. Bu pek bilinmeyen yer bazıları için bir kaçıştır, bazılarına film sahnesi bile olmuştur. Şehrin iki yakası buradan temaşaa edilebilir. Bu gizli mekandan manzaralar:





O kadar çok fotoğraf varki gösterilesi, sığmaz. Son olarak Berkeley tepesinden kuşbakışı başka bir San Francisco!



Unutmadan Turk caddesi!
Bu sokakta şehrin birçok bölgesi gibi bana pek tekin gelmedi. Bu kadar evsiz insanı New York'ta bile bulmak bence mümkün değil. Hava kararmaya başladığında meydan çıkmaya başlıyorlar, parklara yataklarını seriyorlar. Keşke burada okusaydık ne güzel şehir demiştim ki annem güvenlik problemime parmak bastı. Haksız sayılmaz mahallemizde gece 3'te bile bankamatikten güvenle para çekip eve yürüyerek gelmek mümkündür. İlerleyen günlerde mahallemin olduğu mahallemin de fotoğraflarını yayınlayacağım inşaallah. Evsizlerin parkına yakın bir caddenin ismi de "Türk". İsmi ile müsemma olmasa da biryerlerde bilinmek güzel.



İki günlük turumuzun sonuna geldik, 7 gün bile yetmez dememize rağmen tüm gezilecek yerleri bitirdik, hatta ucağımız kalkana kadar göl sefası bile yaptık. Inanmazsanız buyrun!